تربیت فرزند در اسلام – همکده

این کتاب میکوشد موضوع بسیار مهم و حیاتی تربیت را از منظر متون اسلامی را بررسی کند؛ البته تدوین نظام جامع حقوق تربیت کودک در اسلام تنها به آموزههای تصریحشده در متون معتبر اسلامی محدود نمیشود و آنچه عقل سلیم بشری بر آن اجماع دارد، نیز موردپذیرش اسلام بهعنوان یک مکتب تربیتی است؛ به سخن دیگر منبع نظام حقوق تربیتی اسلام به قرآن، سنت و سیره پیامبر و اهلبیت محدود نمیشود و استفاده از رهیافتهای علمی و تجربیات معتبری که مخالفت قطعی با آموزههای شرعی ندارد، نیز از دیدگاه دینی معتبر اسلامی، از منابع علمی معتبر و رهیافتهای فکری اندیشمندان مسلمان است که در چارچوبها و با روش استنباط اسلامی استفاده میشوند. دلشاد تهرانی، مصطفی، سیری در تربیت اسلامی، تهران: انتشارات دریا، ۱۳۸۲ش، ص ۲۹۴. دلشاد تهرانی، مصطفی. (1375 ش.). مطهری، مرتضی. (1386 ش.). » آن گاه نکاتی را تذکر می دهد به این شرح: 1ـ پدر قبل از دیگران دل جوانش را فتح کند در این دوران جوان سخت حساس است ممکن است هواهای نفسانی و دزدان دل و عاطفه زودتر از پدر دل او را به دست آورد و او را برای خویش تربیت کند، لذا پدر و یا معلمان و هادیان قبل از همه باید این سنگر مهم را فتح نماید.

نکاتی که به نظر ساده و پیش پا افتاده میرسند اما با انجام یا عدم انجام آنها، ممکن است صدمات جبران ناپذیری به کودک وارد شود که جبران آن سخت یا غیرممکن باشد. این شامل آموزش کودکان با تمامی آیه های خدا است که میتواند توسط کودکان به طور کامل درک شود . آموزش کودکان درباره احترام به حقوق دیگران و به ویژه درک حقوق دیگران از مهمترین نکات تربیت کودک در اسلام است . قرآن همچنین به ما نمونه ها و آیاتی را نشان میدهد که پیامبران و عادلان بر اهمیت آموزش حقوق خدا به فرزندانشان تأکید داشته اند . اعتقاد به خدا یعنی بپذیریم که او نه تنها خالق ما بلکه خالق این جهان و همه موجودات در این جهان است . تربیت فرزند در اسلام مبتنی بر عشق به پروردگار ، میتواند به آنها کمک کند که زندگی صلح آمیزتری داشته باشند ، به راحتی با چالش های زندگی مقابله کنند و حقوق و تعهدات اطرافیان ( از جمله والدین خود) را تحقق بخشند .

گشادهرویی و بشاشت چهره یکی از راههای مؤثر در ارتباط غیرکلامی است که میتواند اِعمال آن از سوی والدین نسبت به فرزندان، آثار بسیار مثبتی در جهت امیدبخشی به زندگی آنها داشته باشد. شما باید بدانید که تربیت کودک در اسلام یک امر سطحی و بی اهمیت نیست و اهمیت تربیت کودک در اسلام بسیار زیاد است . فرزندان محروم از آموزه های اسلامی میتوانند از ایجاد ارتباط نزدیک با خالق خود ، که پایه و اساس همه موفقیت ها در این زندگی و آخرت است بی بهره باشند . در دنیای امروز ، در حالی که معمولا والدین به نوعی آموزش و پرورش سکولار توجه دارند آموزه های دینی میتوانند به آنها در جهت ایجاد یک روش تربیت حرفه ای و موفقیت در سراشیبی های زندگی کمک کنند ، تمرکز بر آموزش و پرورش اسلامی به ندرت مورد توجه قرار میگیرد . در فصل آینده واژه تربیت و حقوق تربیتی و معناهایی که این دو اصطلاح میتوانند داشته باشند بیانشده و معنای مورد نظر ما از آنها نیز مشخص خواهد شد. وقتي سخن از حفظ كرامت در مقام دختربودن به ميان ميآيد، پاي حقوق والدين در ميان ميآيد. حفظ تشنگی و اشتیاق کودکان، باید ملاک عمل قرار بگیرد، نه سیراب و خسته و خاموش کردن.

بنابراین اطفال باید احترام گذاشتن به اجتماع و احترام به والدین خود ، حفظ روابط خوب با بستگان و همسایگان را بیاموزند . حق کودک در یادگیری معارف و علوم دینی، نقش تربیت اخلاقی در تحقق امنیت، نظم و سعادت اجتماعی برای کودک و جامعه، حق برخورداری از روابط عاطفی صحیح و مطلوب، حق بهرهمندی کودک از آموزشهای لازم در کم و کیف بروز عواطف، ازجمله مباحث مطرح شده در این کتاب هستند. پرسش اصلی کتاب حاضر آن است که حقوقی که اسلام برای تعلیم و تربیت کودکان در ساحتهای گوناگون آن به رسمیت شناخته است کداماند؟ مهارت های فرزند خود را که در جهت انتخاب یک شغل و آینده انسانی و حلال است سوق بدهید و سعی کنید کودک خود را با نان حلال به رشد برسانید . رسول گرامی (ص) میفرمایند: «بچههایتان را دوست داشته باشید و به آنان مهرورزی کنید و اگر وعدهای به آنان میدهید، سعی کنید به وعدههایتان وفا کنید، زیرا آنان شما را روزی دهندة خودشان میدانند. ” و به یاد داشته باشید هنگامی که لقمان به پسر خود توصیه کرد : ” پسرم ! روش تربیت کودک در اسلام این است که ابتدا باور به خدا را به کودک بیاموزید . این نوشتار بر مبنای روش تحلیلی توصیفی و به شیوه پردازش و تحلیل داده های کتابخانه ای انجام شده است.

دیدگاهتان را بنویسید