اهمیت تربیت فرزند از دیدگاه اسلام – مرکز مشاوره خانواده و روانشناسی آویژه

البته این واژه بیشتر در خصوص کودکان به کار میرود که پرورش و هدایت است و اخلاق و رفتار فرزندان را تا به مرحله بلوغ در بر میگیرد. از این منظر تربیت معنای جامعی دارد که تمامی فعالیتهای گوناگون مانند تعلیم یا آموزش و تدریس را دربرمیگیرد که در راستای تحقق یک هدف خاص صورت میگیرد یکی از فعالیتهای زیرمجموعه تربیت تعلیم است، بنابراین رویکرد تلفیق به جای کاربرد 9 ترکیب عطفی تعلیم و تربیت اصطلاح تربیت را به کار میبرند به نظر میرسد دیدگاه دوم صحیح میباشد. بنابراین، کودکی که امروز به دنیا میآید، زمینههای گوناگون ارثی را با خود به همراه دارد و در واقع، بذرهای اولیه شخصیت کودک را باید در وجود والدین جست و جو کرد. بیشک، آنگاه که دو انسان به عنوان پدر و مادر آینده، از سالها پیش از ازدواج، قلب و جان خویش را از ناپاکیها و صفات ناپسند میپیرایند و روح خود را به اخلاق نیکو میآرایند، در حقیقت، بخشی از سلامت روح و روان و تربیت کودک آینده خویش را از پیش تأمین میکنند. این احساس مسئولیت باید از اندرون مربی و متربی بجوشد و سپس به اعمال فردی و اجتماعی ایشان سرایت كند.اصل مسئولیت انسان، اصلی است كه باید در تمامی بخشهای جریان تربیت و در تمام مقاطع و مراحل تربیت مد نظر قرار گیرد؛ به عنوان مثال: اصل مسئولیت در تعیین اهداف مقطعی تربیت باید همواره مد نظر باشد یعنی مربی و متربی باید در مورد چرایی هدف برگزیده شده، جوابگو باشند و هیچ عذری مبنی بر اینكه در جریان هدفگذاری مداخله ای نداشته اند، مسموع نخواهد بود.

است که کودک بخشی از آن را به صورت عملی و گوشه ای دیگررا به صورت تئوری خواهد آموخت. در این مرحله به دختر از طریق بازی میتوان خوشرفتاری و تعاملات اجتماعی را آموخت . خسروپناه تربیت صحیح فرزندان و تشکیل خانواده صالح و نقش پدر و مادر را در تربیت صحیح فرزندان و تشکیل خانواده صالح و مومن مورد تأکید قرار داد و بیان کرد: جمع خانوادههای صالح جامعه صالح را تشکیل میدهند و جامعه صالح همان جامعه مهدوی است، امام زمان(عج) برای برچیدن ظلم و جور و استقرار عدل و داد ظهور خواهند کرد و برای تحقق این مهم جامعه صالح و عادل که از خانوادههای صالح و عادل و انسانمدار و بامحبت تشکیل شده بهیاری ایشان میآیند. بعد رسول اکرم(ص) درحالیکه با دست خود به چهار طرف اشاره میکرد، فرمود: از هر طرف تا چهل خانه، همسایه محسوب میشوند (مطهری، 1، 121، 1384)؛ در این روایت، پیامبر اکرم (ص) به جهت اهمیت و درک موضوع چند نفر را امر فرمود تا همگی بهصورت خطابی جملهای که در بردارندة پیام مهم حق همسایه است را از مکانی عمومی اعلام کنند تا مردم به اهمیت آن پی ببرند. عجب، کودک من الأن چهار سال دارد، آقا! « فرزندت را شش سال آزاد بگذار و پس از آن، شش سال به او قرآن و سواد بیاموز و سپس هفت سال دیگر نیز به تربیت او بپرداز.

ممکن است تلاش کنید که شبیه آنان باشید، ولی مکوشید که آنان را مانند خود بار بیاورید؛ زیرا زمان به عقب باز نخواهد گشت و با دیروز درنگ نخواهد کرد. باید توجه داشت که ممکن است برخی از مفاهیم دینی برای کودکان ثقیل و خام باشد؛ لذا باید آن را مانند شکر در آب حل کنیم و همچون شربتی شیرین به فرزندانمان بچشانیم؛ یعنی برای آشنا ساختن آنان با ائمه اطهار(علیهم السلام) از داستاهای معجزه و کرامات آن ها شروع کنیم تا برای نونهالان ما شیرین و جذاب باشد؛ زیرا آنان در سنی نیستند که از ما استدلال بخواهند. فرزند یک انسان آفریقایی نیز در سیاهی پوست و پیچیدگی مو و ساختمان بینی و رنگ چشم مانند پدر و مادر است و همچنین فرزند یک اروپایی در صفات پوست و چشم و مو و بینی، مانند پدر و مادر خویش است. اسلام همین معامله را با افراد انسان کرده است؛ یعنی معامله یک نفر کشاورز را که میخواهد کشتی بکند و از آن استفاده کند. در حقیقت، انسان هم نیازهای مادی و جسمی دارد و هم نیازهای معنوی و روحی. والدین موفق کسانی هستند که به هر دو نیاز فرزند توجه کنند و با برآوردن نیازهای روحی و جسمی او، هم به پرورش روح او اهتمام ورزند و هم به پرورش جسمش.

در وجود انسان، انگیزهها و گرایشهایی است که برخی از آنها از جنبه جسمی او سرچشمه میگیرند و برخی از بعد روح اش. همان طوری که وقتی بچه به دنیا می آید غذا می خواهد و فطرتش پستان مادر را طلب می کند، نیز فطرتش ناز می خواهد، دست نوازش مادر را طلب می کند؛ پس پدر و مادران توجه داشته باشند که حتماً بچه را خودِ مادر شیر دهد، بچه را شیرخوارگاه نبرند، بچه را به مهد کودک نسپارند؛ همه والدین این را می دانند بچه یک ماهه را وقتی که نوازشش کنی، روی او بخندی، تبسم کنی، او نیز می خندد و تبسم می کند، و اگر سر او داد بزنی گریه می کند و … از آنجا که ویژگیهای اخلاقی و شخصیتی پدران و مادران به فرزندان منتقل میشود، جوانان باید برای فرزندان آینده خویش، پدر یا مادری که از نقش وراثت در تربیت فرزند آگاه هستند، پیش از آن که صاحب فرزند شوند و حتی پیش از ازدواج، سرزمین جان و دل خویش را از ناپاکیها میزدایند و وجودشان را به پاکیها میآرایند تا آنچه به فرزندان آینده شان از راه وراثت منتقل میشود، خوبی و پاکی باشد، نه بدی و ناپاکی.

دیدگاهتان را بنویسید